NVVC NATUURWANDELING: #xx-PARCENT/ALCALALI_LA MOSQUERA_COLL DE RATES_BARANC DEL NEGRE_AZAGADOR DEL MESTRE TRAIL_dd mm '26_niveau*****
INLEIDING:
Het startpunt van deze wandeling is bewust gekozen tussen Alcalalí en Parcent, zodat we de afstand van de route iets kunnen beperken.
Over het knusse Parcent moet je weten dat schrijver Gabriel Miró er ooit woonde en het dorp "een paradijs tussen de bergen" noemde. Tot mijn verbazing hebben ze hier een lange traditie van carnaval. Zelfs in de jaren na de Spaanse Burgeroorlog, toen de viering verboden was, ging het feest in het geheim door. Er zijn tijdens het carnaval drie avonden waarop men zich verkleedt en er wordt gedanst; een enthousiasme dat Belgen en Nederlanders zeker zullen herkennen. Parcent heeft op het moment van schrijven net geen 1000 inwoners, die parcentinos/as worden genoemd.
Het nabijgelegen Alcalalí, een iets grotere gemeente, wordt bewoond door alcalinos/as. Tot 2022 stond het dorp vooral bekend om zijn prachtige amandelbomen, die in februari bloeien met witte en roze bloesems. Helaas is de populatie fors aangetast door de Xylella fastidiosa-bacterie, waardoor veel oude bomen zijn gerooid. Hoewel de grootschalige amandelteelt in de regio’s Marina Alta, Marina Baixa en Comtat hierdoor nagenoeg is weggevaagd, blijft het landschap in de Jalonvallei deels gekleurd door bloesems. Alcalalí viert de bloei (Feslalí) dan ook nog elk jaar in februari — een magere troost.
We parkeren in de wijk ‘La Mosquera’. Dit was ooit een Moorse nederzetting met dertig huizen, riuraus (traditionele gebouwen voor het drogen van rozijnen), een dorsvloer, een meelmolen, een broodoven en een olijfpers. Vooral de Ermita in deze wijk staat bij wandelaars bekend als een geliefd rustpunt met een picknickplaats.
In de 16e eeuw, na de verdrijving van de Moren, stichtte Juan de Ribera de hermitage van Sant Joan de Mosquera. Hij koos Johannes de Doper als beschermheilige; een figuur die gemakkelijk werd geaccepteerd door degenen die de wetten van de Koran verwierpen en het christendom omarmden. De hermitage werd zo populair dat op de feestdag van 24 juni inwoners uit de hele regio naar Mosquera kwamen voor de jaarmarkt "Porrat de Sant Joan". Aan het einde van de 19e eeuw verhuisde deze markt permanent naar Alcalalí.
Ik sluit af met een leuk weetje, een traditioneel lied uit de regio: "San Antonio ligt in Benissa, Santo Domingo in Jalón, San Juan ligt in Mosquera en Jesús Pobre onder de Montgó."
DE WANDELING *****: De opwaartse tocht naar de Coll de Rates is het soort bergpad dat we gewend zijn, maar de terugweg is andere koek. We dalen eerst af door een surrealistisch landschap van as en rotsen – een overblijfsel van de branden in 2024. Het pad wordt hier en daar onderbroken door verkoolde bomen, wat het terrein lastig begaanbaar maakt. Ook voor de oriëntatie is dit een uitdaging; zorg er daarom voor dat de route gedownload is voor GPS-ondersteuning.
Daarna volgt een geitenpaadje langs de rechterflank van de Barranc del Negre. Voor mij ligt dit op de grens van het bergwandelen. Maar zoals je weet: 'no pain, no gain' en 'no guts, no glory'. Wie iets uitzonderlijks wil zien, moet daar iets voor over hebben. Met deze wandeling flirt onze groep bij hoge uitzondering met het echte bergwerk.
Let op: Vanwege het uitdagende karakter is er slechts plek voor een beperkt groepje van 10
SFEERBEELDEN VAN DE TOCHT:
DETAILS VAN HET WANDELPAD:
INFO ALLE WANDELINGEN OP MIJN BLOG
DRUK HIERONDER
OP 👇WANDELEN
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


Reacties
Een reactie posten